Seiser Alm / Alpe di Siusi
Europa’s grootste hoogalm, voor Schlern en Rosengarten
Adres
oberhalb Kastelruth/Seis, Südtirol
GPS
46.54, 11.62
De Seiser Alm is met ongeveer 56 km² de grootste hoogalm van Europa, een weids, zacht glooiend weidelandschap op ongeveer 1.700 tot 2.300 m. Met Schlern, Lang- en Plattkofel als decor is zij in de zomer een wandel- en in de winter een langlauf- en skiparadijs. Ter bescherming van het landschap is de toegangsweg overdag sterk beperkt.
Hoogtepunten
- Grootste hoogalm van Europa met weids Dolomieten-panorama
- Schlern, Langkofel en Plattkofel als decor
- Zachte wandel- en langlaufpaden op het hoogplateau
- Kabelbaan vanuit het dal in plaats van eigen aanvoer
Goed om te weten
| Oppervlakte | ongeveer 56 km² (grootste hoogalm van Europa) |
| Hoogte | ong. 1.700–2.300 m |
| Decor | Schlern, Langkofel, Plattkofel |
| Toegangsweg | overdag sterk beperkt |
Praktisch
Bereikbaarheid: Met de Seiser-Alm-Bahn (kabelbaan) vanaf Seis; toegang met de auto overdag gesloten, alleen voor overnachtende gasten.
Beste tijd: Wandelen juni tot oktober; langlaufen en ski december tot maart.
Kosten: Kabelbaan en bergbanen tegen betaling (actuele info checken).
Veiligheid: Eenvoudig wandelterrein; let op het weer en onweer in de namiddag.
Tips:
- Met de kabelbaan omhoog gaan omzeilt de toegangsbeperking
- Vroeg of laat op de dag zijn licht en rust het mooist
Achtergrond & geschiedenis
De Seiser Alm, in het Italiaans Alpe di Siusi, is de grootste hoogalm van Europa, een wijd golvende weidezee op ongeveer 1800 tot 2300 meter, waarboven de gekartelde rotstorens van Langkofel en Plattkofel oprijzen. Zoals de hele Dolomieten bestaat ook haar ondergrond uit de versteende overblijfselen van tropische koraalriffen, die meer dan 200 miljoen jaar geleden aan de rand van een warme oerzee groeiden. Pas de botsing van de continentale platen tilde deze kalkmassa’s omhoog; de Franse onderzoeker Déodat de Dolomieu gaf het gesteente en daarmee het hele gebergte in de 18e eeuw zijn naam.
Eeuwenlang bepaalden de bergboeren uit de Ladinische dalen het beeld van de alm. Ladinisch, een oud Reto-Romaans idioom, wordt in de omliggende Dolomietendalen tot vandaag gesproken en getuigt van een cultuur die zich tussen de grote taalgebieden heeft staande gehouden. In de zomer drijven de boeren hun vee naar de hoge weiden, in de herfst lichten de matten goudkleurig op, voordat de sneeuw de hellingen in een weids skilandschap verandert. Dat de zon de rotswanden ‘s avonds rozekleurig kleurt, de beroemde Enrosadira, behoort sinds jaar en dag tot de sagen en wonderen van dit landschap. Een oude Ladinische legende verklaart het oplichten met de verzonken rozentuin van een koning, wiens bloesems de berg voor altijd in zich draagt.
Zodat je uitstapje vlekkeloos verloopt, onze gidsen en uitrustingstips voor deze bestemming:
