Liechtensteinklamm

De Liechtensteinklamm bij St. Johann im Pongau behoort tot de langste en diepste toegankelijke kloven van de Alpen. Over loopbruggen loopt het pad langs tot 300 m hoge, soms slechts enkele meters uiteenliggende rotswanden tot aan een waterval. Een moderne wenteltrap ontsluit het achterste deel.

Hoogtepunten

• Tot 300 m hoge, nauwe rotswanden
• Loopbruggen langs het bruisende water
• Moderne wenteltrap in het achterste deel
• Waterval aan het einde

Goed om te weten

Praktisch

Achtergrond & geschiedenis

De Liechtensteinklamm in het Salzburger Land behoort tot de diepste en langste rotskloven van de Alpen, een smalle, duizelingwekkende kloof waarin een wilde beek zich duizenden jaren lang door het harde gesteente heeft gezaagd. Op sommige plekken schuiven de rotswanden zo dicht naar elkaar toe dat van bovenaf slechts een smalle strook hemel te zien is en het daglicht in de vochtige diepte tot een groenige schemer wordt, terwijl het water bruisend over glad gepolijste rotstreden schiet.

Haar naam dankt de kloof aan de vorst van Liechtenstein, die in de late 19e eeuw de ontsluiting met loopbruggen en bruggen financierde en zo de wilde kloof überhaupt voor het eerst voor bezoekers toegankelijk maakte, een vroeg getuigenis van het opkomende natuurtoerisme in de Oost-Alpen. Geologisch vertelt de kloof over de onvermoeibare kracht van het water, dat in de tijd na de ijstijd het door de gletsjer achtergelaten gesteente stuk voor stuk uitruimde en glad polijstte, een tot op heden voortdurend proces. Aan het einde van het begaanbare deel stort de beek in een hoge waterval de kloof in. Wie over de smalle loopbruggen boven het bruisende water loopt, beleeft het natuurgeweld onmiddellijk en begrijpt waarom zulke kloven in de volksoverlevering vaak als woonplaatsen van geheimzinnige geesten golden.