Partnachklamm

De Partnachklamm bij Garmisch-Partenkirchen is een ongeveer 700 m lange, tot 80 m diepe kloof waar de Partnach doorheen kolkt. Over in de rots gehouwen paden en tunnels voert het beveiligde pad door de nauwe kloof. In de winter veranderen ijspegels en bevroren watervallen de kloof in een bijzonder decor.

Hoogtepunten

• Ongeveer 700 m lange, tot 80 m diepe kloof
• Paden en tunnels in de rots langs de Partnach
• Winterse ijspegels en ijswanden
• Start bij het Olympia-skistadion

Goed om te weten

Praktisch

Achtergrond & geschiedenis

De Partnachklamm bij Garmisch-Partenkirchen behoort tot de indrukwekkendste kloven van de Beierse Alpen. Over duizenden jaren heeft de bergbeek Partnach, gevoed door het smeltwater van de Schneeferner aan het Zugspitzmassief, zich diep in de rots gefreesd en een tot tachtig meter diepe kloof geschapen, waardoor een in de steen gehakt pad voert. Waar het water tussen de nauwe wanden kolkt en in de winter machtige ijspegels van de rotsen hangen, ontstaat een natuurschouwspel dat de romantici al vroeg fascineerde.

Haar huidige begaanbaarheid dankt de kloof aan een heel praktische aanleiding: oorspronkelijk gebruikte men de wilde kloof om gekapt hout en hooi uit de achterste dalkommen naar beneden te drijven, gevaarlijk werk. In 1912 werd de Partnachklamm uiteindelijk als natuurmonument ontsloten en voor bezoekers geopend. Boven de kloof opent zich het Reintal, dat als een lange, zachte klim naar de Zugspitze voert, de hoogste berg van Duitsland. Zo vormt de Partnachklamm tegelijk de kolkende toegangspoort tot een van de grote bergtochten van de regio.