Gran Paradiso & Nationaal park

De Gran Paradiso is met 4.061 m de enige vierduizender die volledig op Italiaanse bodem ligt. Het beschermde gebied eromheen werd in 1922 als eerste nationaal park van Italië opgericht, oorspronkelijk om de alpensteenbok voor uitroeiing te behoeden. Vandaag behoort het park tot de beste plekken van de Alpen om steenbokken en gemzen te spotten.

Hoogtepunten

• Enige vierduizender volledig in Italië
• Oudste nationaal park van Italië (sinds 1922)
• Reddingsgebied en bolwerk van de alpensteenbok
• Als hoogtocht via het Rifugio Vittorio Emanuele bereikbaar

Goed om te weten

Praktisch

Achtergrond & geschiedenis

De Gran Paradiso is met ruim 4061 meter de enige vierduizender die volledig op Italiaanse bodem ligt, en geeft een van de oudste nationale parken van Europa zijn naam. Zijn geschiedenis is nauw verbonden met de steenbok: in de 19e eeuw was dit trotse wilde dier in de Alpen bijna uitgeroeid; in heel Europa hadden nog slechts enkele honderden dieren in deze bergen overleefd. Het huis Savoye verklaarde de toppen rond de Gran Paradiso tot zijn koninklijke jachtgebied en stelde de laatste steenbokken onder bescherming, waarmee de soort werd gered. Uit dit vorstelijke jachtgebied groeide in 1922 het nationaal park, dat tot vandaag een van de belangrijkste steenbokpopulaties van de Alpen herbergt.

Het landschap is getekend door hoogalpiene strengheid: vergletsjerde toppen, weidse puinhellingen en diep ingesneden dalen zoals het Valnontey en het Valsavarenche, waar naast steenbokken ook gemzen, marmotten en de majestueuze lammergier te spotten zijn, die na lange afwezigheid weer in de hemel boven het park is teruggekeerd. Oude koningswegen en jachtpaden doorkruisen het gebied en voeren naar berghutten, waarvan de namen zoals Vittorio Emanuele en Vittorio Sella aan het Savoyaardse verleden herinneren. Zo is de Gran Paradiso tegelijk natuurparadijs en levend monument van een vroege natuurbeschermingsgedachte, die van hieruit in heel Europa school maakte.