Wimbachklamm

De Wimbachklamm ligt bij de uitgang van het Wimbachtal in Ramsau in het Nationaal Park Berchtesgaden. Over loopbruggen en bruggen voert sinds 1847 een ongeveer 200 m lang pad door de door de Wimbach uitgesleten kloof.

Hoogtepunten

• Bulderende Wimbach met draaikolken, kolken en watervallen op een kleine ruimte
• Historische loopbruggen en bruggen pal boven het wildwater
• Toegang tot het weidse Wimbachtal richting het Wimbachschloss
• Midden in het nationaal park, een korte en gezinsvriendelijke wandeling

Goed om te weten

Praktisch

Achtergrond & geschiedenis

Vlak bij het rustige bergbeklimmersdorp Ramsau, in het hart van het Nationaal Park Berchtesgaden, heeft de Wimbach een van de indrukwekkendste kloven van de Beierse Alpen geschapen. Ingeklemd tussen de Watzmann en de Hochkalter stort het water door een nauwe kloof, waarin het over duizenden jaren de kalkrots glad heeft geschuurd en diepe draaikolken heeft uitgesleten. Uit talloze spleten van de rotswanden borrelt en spat het water, zodat de hele kloof in fijne nevel en voortdurend geruis ligt.

Begaanbaar werd de Wimbachklamm tegen het eind van de 19e eeuw, toen men gewaagde houten loopbruggen en tunnels in de loodrechte wanden bouwde, die de bezoeker dicht boven het bulderende water door de engte voeren; zij geldt als een van de oudste ontsloten kloven van de regio. Boven de kloof opent zich het weidse Wimbachgries, een geweldige puinketel waarin de beek in het zomerse steengruis wegzakt en onzichtbaar verder stroomt om in de kloof weer aan het licht te treden. Het omringende Ramsau geldt sinds de 19e eeuw als de bakermat van het bergtoerisme in het Berchtesgadener Land, en de schilderachtige parochiekerk St. Sebastian voor het decor van de Watzmann behoort tot de meest gefotografeerde motieven van de Beierse Alpen. Zo vertelt de Wimbachklamm over de onbedwingbare kracht van het water dat zelfs de hardste rots in de loop van de tijd overwint.