Lötschental

Het Lötschental geldt als een van de meest oorspronkelijke hoogdalen van de Alpen. Lang alleen via sjouwerspaden bereikbaar, bewaarde het oude gebruiken zoals de angstaanjagende Tschäggättä-maskers van de vastenavond. Tegenwoordig ontsluiten wandelpaden en de Lötschberg het dal voor het decor van Bietschhorn en gletsjers.

Hoogtepunten

• Oorspronkelijk dallandschap en gebruiken
• Tschäggättä-maskers van de vastenavond
• Hoogtepad met gletsjeruitzicht
• Bedevaartsoord Kühmatt

Goed om te weten

Praktisch

Achtergrond & geschiedenis

Het Lötschental geldt als een van de meest oorspronkelijke hoogdalen van het Wallis, lang door zijn afgelegen ligging van de buitenwereld gescheiden en daardoor een toevluchtsoord van levende traditie. Pas de bouw van de Lötschberg-spoortunnel aan het begin van de 20e eeuw doorbrak deze isolatie, maar de oude gebruiken bleven bestaan. Beroemd zijn de Tschäggättä, die angstaanjagende vastenavondgestalten in ruige vachten en grof gesneden houten maskers, die in de vastenavondtijd door de dorpen trekken, een gebruik van vermoedelijk oeroude, voorchristelijke oorsprong.

Boven het dal troont het geweldige Bietschhorn, een gewaagd oprijzende rotspiramide die tot de markantste toppen van de Walliser Alpen behoort, terwijl aan het einde van het dal de Langgletsjer als rest van de vroegere vergletsjering ligt en het dal met smeltwater voedt. De donker verweerde houten huizen van de dorpen Ferden, Kippel en Blatten vertellen van een karige, godvruchtige bergboerencultuur, waarin het katholieke geloof en het heidens aandoende maskergebruik dicht naast elkaar bestaan, en tot op heden trekken prachtige processies op de hoge feestdagen door de straten. Beroemd zijn ook de Herrgottsgrenadiere, een in historische uniformen geklede schutterstroep die het sacramentsfeest begeleidt. Zo bewaart het Lötschental een diepte aan traditie en een landschappelijke kracht, zoals die in de dicht ontsloten Alpen zeldzaam zijn geworden.